REMARCÁ, remárc, vb. I. Tranz. A observa; a băga de seamă; a releva. ♦ Refl. A se distinge, a se deosebi; a se evidenția. – Din fr. remarquer.
remarca [At: CR (1848), 202/72 / Pzi: remarc, (îvr) ~chez / E: fr remarquer] 1 vt A băga de seamă Si: a observa. 2 vr A se face observat.
Vizionări: 11
