TÁNDRU, -Ă, tandri, -e, adj. Care manifestă sau denotă tandrețe, plin de duioșie, de gingășie, de delicatețe, de sensibilitate; drăgăstos. – Din fr. tendre.
tandru, ~ă a [At: PLEȘOIANU, T. III, 140/4 / Pl: ~ri, ~re / E: fr tandre] 1 Care manifestă tandrețe (1). 2 (Pex) Drăgăstos (3). 3 Fraged (11).
Vizionări: 9
