LOCVÁCE adj. invar. (Livr.) Care vorbește mult; vorbăreț, limbut, guraliv. – Din fr. loquace, lat. loquax, -acis.
locvace ai [At: LOVINESCU, S. V, 394 / V: (iuz) ~cace / S și: locuace / E: fr loquace, lat loquax] (Liv) Care vorbește mult Si: vorbăreț, (pfm) guraliv, limbut.
Vizionări: 13
