INFÍM, -Ă, infimi, -e, adj. Extrem de mic; minuscul, neînsemnat. – Din fr. infime, lat. infimus.
infim, ~ă a [At: CARAGIALE, S. N. 108 / Pl: ~i, ~e / E: fr infime] 1 (D. rang, grad, specie etc.) Cel mai mic Si: minuscul. 2 Neimportant.
Vizionări: 18
