OBSESÍV, -Ă, obsesivi, -e, adj. Care ține de obsesie, privitor la obsesie, de obsesie. ♦ (Adverbial) Ca o obsesie; obsedant. – Din obsesie. Cf. fr. obsessif.
obsesiv [At: PERPESSICIUS, M. III, 115 / Pl: ~i, ~e / E: obsesie] 1-2 a, av Obsedant (1-2). 3-4 a Care ține de obsesie (1-2)
Vizionări: 5
